NGO kolping.pl

Profesjonalne NGO - portal organizacji pozarządowcyh

Wyszukiwarka

ona Tyle problemów!Statut, wnioski, księgowość.Jak to wszystko ogarnąć?!

on Nie martw się! Pomogą ci w Kolpingu!. Znowu działają Centra Wspierania NGO Kolping w Krakowie i Bochni.

ona W takim razie biegnę się zapisać na bezpłatne konsultacje!


Dzieło Kolpinga

O NAS
Dzieło Kolpinga to katolicki związek świeckich, który od ponad 150 lat wprowadza w życie ideę pomocy dla samopomocy, czyli pomocy wyzwalającej inicjatywę, która motywuje do działania. Najmniejszą, podstawową jednostką organizacyjną Dzieła Kolpinga jest Rodzina Kolpinga składająca się z co najmniej 15 osób powyżej 16 roku życia, posiadająca osobowość prawną i działająca z reguły na terenie parafii. Na czele Rodziny stoi Zarząd wybrany w sposób demokratyczny, na określoną statutowo kadencję. W skład Zarządu wchodzi proboszcz lub wikary parafii, przy której działa Rodzina, który jest jej duchowym opiekunem noszącym tytuł Prezesa.

Rodziny Kolpinga zrzeszone są w Związku Centralnym Dzieła Kolpinga w Polsce z siedzibą w Krakowie. Związek koordynuje i wspiera działalność Rodzin, realizuje projekty dla całej kolpingowskiej wspólnoty oraz reprezentuje Rodziny w życiu społecznym, politycznym oraz kościelnym na płaszczyźnie narodowej i międzynarodowej. Związek należy do Międzynarodowego Dzieła Kolpinga z siedzibą w Kolonii.

Obecnie Dzieło Kolpinga zrzesza około 470 000 członków działających w około 5 800 Rodzinach Kolpinga w 61 krajach świata. W Polsce istnieje 40 Rodzin Kolpinga, w których działa ponad 1000 członków.


MISJA
Członkowie Dzieła Kolpinga postępują zgodnie z ideami głoszonymi przez założyciela i Patrona związku – księdza Adolfa Kolpinga, zaś mottem działania są słowa:
Jako chrześcijanie trwamy mocni w wierze, troszczymy się o rodzinę, doceniamy wartość i godność pracy oraz pomagamy lokalnym społecznościom.

DZIAŁALNOŚĆ
Dzieło Kolpinga prowadzi szeroką działalność na rzecz osób najbardziej potrzebujących wsparcia, w szczególności osób bezrobotnych, młodzieży i dzieci. Zgodnie z zasadą „pomocy dla samopomocy” stara się nie tylko zaspokoić najpilniejsze ich potrzeby, ale także poprzez udzielaną pomoc angażować potrzebujących w aktywne rozwiązywanie własnych problemów, wyzwalać w nich inicjatywę i stwarzać im możliwości do dalszego samodzielnego działania.
Dzięki kolpingowskim ośrodkom dla bezrobotnych:

• 1131 osób znalazło pracę,
• 3239 osób wzięło udział w szkoleniach i kursach zawodowych,
• 5086 osób skorzystało z doradztwa zawodowego,
• 7591 osób skorzystało z usług pośrednictwa pracy.

W kolpingowskich świetlicach środowiskowych:
• 1655 dzieci zostało objętych opieką
• 52 sekcje zainteresowań rozwijały umiejętności swoich podopiecznych

Poprzez kolpingowskie projekty młodzieżowe:
• 17 młodych ludzi odbyło roczny wolontariat za granicą,
• Zorganizowano 42 międzynarodowe spotkania młodzieżowe,
• 847 młodych ludzi uczestniczyło w międzynarodowych wymianach młodzieży.

W ramach kolpingowskiej współpracy międzynarodowej:
• współpracujemy ze Związkami Kolpinga w 9 krajach,
• istnieje 11 partnerstw polsko-niemieckich,
• zorganizowaliśmy 65 międzynarodowych spotkań w kraju,
• uczestniczyliśmy w 47 spotkaniach międzynarodowych za granicą.

ZARZĄD ZWIĄZKU CENTRALNEGO DZIEŁA KOLPINGA W POLSCE:
ks. Zenon Myszk – Prezes Dzieła Kolpinga w Polsce
ks. Mirosław Niewiedział – Wiceprezes Dzieła Kolpinga w Polsce
Józef Promny – Przewodniczący Zarządu
Dorota Pietrzyk – Wiceprzewodnicząca Zarządu
Krzysztof Wolski – Sekretarz Naczelny
Beata Harasimowicz – Skarbnik Zarządu
Mirosława Ziaja – Pisarz Zarządu
Krzysztof Zieliński – Członek Zarządu

STATUT:
Statut Związku Centralnego Dzieła Kolpinga w Polsce -
pobierz

SYLWETKA PATRONA:
ADOLPH KOLPING urodził się 8 grudnia 1813 r. w małej miejscowości Kerpen niedaleko Kolonii w ubogiej, wielodzietnej rodzinie pasterza. Jako trzynastoletni chłopiec, mimo chęci kontynuowania nauki po szkole podstawowej, ze względu na trudną sytuację materialną rodziny musiał podjąć pracę pomocnika w zakładzie szewskim. Pracował dziesięć lat zdobywając pełne kwalifikacje w zawodzie oraz nieustannie marząc o dalszej nauce i stanie kapłańskim. Dzięki finansowemu wsparciu życzliwych mu ludzi ukończył szkołę średnią w Kolonii oraz studia teologiczne na uniwersytetach w Monachium, Bonn oraz Kolonii i 13 kwietnia 1845 r. w wieku 32 lat przyjął święcenia kapłańskie. Pracując jako kapelan i nauczyciel religii w swojej pierwszej parafii w Elberfeld, w szybko rozwijającym się wówczas przemysłowo Zagłębiu Ruhry, ponownie spotkał się z głębokim ubóstwem i niewolniczym wręcz wyzyskiem rzemieślników i robotników, który powodował wśród młodych ludzi duchową apatię i brak nadziei na przyzwoite życie. Widząc powagę tego problemu, zaangażował się w działalność katolickiego stowarzyszenia młodzieży czeladniczej założonego przez miejscowego nauczyciela Johanna Breuera. Dostrzegł w nim szansę na przyczynienie się do likwidacji materialnego, a także duchowego i moralnego ubóstwa młodzieży. Wkrótce stał się jego duchowym opiekunem tego związku czeladników, a z czasem faktycznym kierownikiem. W 1849 r. został mianowany wikariuszem katedralnym  w Kolonii gdzie 6 maja 1849 r. założył Koloński Związek Katolickich Czeladników, który stał się zalążkiem dzisiejszego Dzieła Kolpinga.

Ksiądz Kolping uważał, że tego typu organizacje są wielką szansą dla młodych ludzi, zwłaszcza tych, którzy w poszukiwaniu pracy opuścili swoje rodziny i byli zdani tylko na własne siły w rozwiązywaniu codziennych problemów. Aby chronić ich przed bezdomnością tworzył dla nich bursy. Aby chronić przed osamotnieniem oraz zagrożeniami moralnymi tworzył dla nich związki, w których panowała rodzinna atmosfera. Chciał, by związki istniały wszędzie tam, gdzie znajdują się młode osoby potrzebujące wsparcia i tworzeniu ich poświęcił swoje życie. W krótkim czasie powstało ich wiele nie tylko w Niemczech, ale także w Austrii, Belgii, Szwajcarii, na Węgrzech i w innych krajach. Zakładał też bursy, kasy chorych, kasy oszczędnościowe, szkoły wieczorowe i świetlice. Wygłaszał setki kazań, wydawał publikacje i pisał artykuły propagujące społeczną naukę Kościoła. W swoich działaniach łączył tradycyjne formy miłosierdzia z nowocześnie zorganizowaną samopomocą społeczną. Angażował się niestrudzenie w promowanie chrześcijańskiej wizji człowieka, dodając odwagi przede wszystkim młodym ludziom w poszukiwaniu nowych perspektyw dla ich życia. Według ks. Adolfa Kolpinga fundamentem porządku społecznego budowanego w oparciu o inspirację chrześcijańską jest wierność Kościołowi, posiadanie korzeni w rodzinie chrześcijańskiej oraz dobre wykształcenie zawodowe i solidarność społeczna.

Kochał młodych ludzi, a oni odwdzięczali się nazywając go swoim ”Ojcem”.
Zmarł 4 grudnia 1865 r. w Kolonii. Papież Jan Paweł II beatyfikował "ojca rzemieślników"
27 października 1991 r. w Rzymie. Bł. Adolf Kolping jest uważany za jednego
z  prekursorów nauki społecznej Kościoła , a jego wizja Kościoła  za „model Kościoła na dzisiejsze czasy".